PENCERE


Şehir dışında büyük, gösterişli bir köpek çiftliğiydi. Yatılı çalışacaktım. Kalacağım yeri gördüğümde hevesim biraz kaçmıştı. At ahırlarının bitişiğinde tuvaleti, banyosu olmayan dört duvar bir odaydı. Kirli, alçak tavanlı, yıllardır sigara içen yaşlı bir mezar bekçisinin dişleri
gibi, sapsarı duvarları vardı. Gönyesi kaymış ranzanın üstünde renkleri gibi kendileri de birbirine karışmış yorganla çarşaflar yığılıydı. Yatağın süngeri kocaman rutubet adalarıyla doluydu. Oda tekrar açılmış bir mezar gibi kokuyordu. Göz mesafesinin yarım metre üzerinde zavallı, küçük bir pencereden süzülen bir ışık huzmesinde tozlar uçuşuyordu.
İlgilenmem gereken elliye yakın kafes vardı. Kapalı, boğucu bir alandı. Karşılıklı dizilmiş kafeslerin ortasında yaklaşık elli metrelik bir koridor uzanıyordu. Büyük bir çöp arabası ve elimde bir kürekle koridorun başında durdum. Sırayla her kafese girerek işe başladım. Kürek zemine yapışmış boku dağıttığında koku daha da dayanılmaz oluyordu. Köpekler beni ilk kez gördüklerinden korkuyor, kimi zaman da saldırganlaşıyorlardı. Koridorun sonundaki son kafesi de temizleyip kapısını kapattığımda nefes nefeseydim. Şimdi en başa dönüp, bu kez kafesleri deterjanlı suyla fırçalamam gerekiyordu. İkinci kez koridorun sonundaki son kafesi de kapattığımda gücüm kalmamıştı. Ama bir tur daha yapmam gerekiyordu. Son tur, basınçlı hortumla kafesleri durulamaktı. Tükenmiştim.
Sonunda yemek arası verildi. Aşçının tabldotu bana uzatan kirli, kıllı ‘king kong’ elleri iştahımı kaçırmıştı. Yemeğe dokunmadan dışarı çıktım. Su içtim, sigara yaktım. Bahçedeki köpekleri sevdim.
Öğleden sonra, ikinci turun ortalarında kötüleştim. Başım dönüyordu, düşmemek için kafes tellerine tutundum, kusuyordum. Ardından ağlamaya başladım. Kafeslerdeki bütün köpekler çıldırmış gibi havlıyordu.
Eşyalarımı toplamak için odaya gittim. Yaşlı mezar bekçisinin sırıtması karşıladı beni. Atların arasından geçerek tesisin çıkış kapısına doğru yürüdüm. Tesisin geniş, temiz, yemyeşil çimlerinde bir kadın ve küçük bir kız frizbi oynuyorlardı. Mutlu bir köpek aralarında koşturup duruyordu. Tv reklamı gibiydi. Tesisten ayrıldım.
Sırt çantam, elimde bavulumla yol kenarında yürürken herkesin, yanımdan geçip giden arabaların bile anasına avradına küfrettim.


bu maceranın sonu.






Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

independente

Resim
''çalışıyorum. her ne kadar bunun ekonomik bir karşılığı yoksa da, çalışıyorum. belki, bilmiyorum, homo ekonomikusun nazarında eğitim zayiatıyım, dile takılan bir nakarat gibi, ne bileyim, serin bir rüzgar gibiyim yüze vuran, pahası olmayan, biçilemeyen. çalışıyorum. sesekam yok, asgari geçim indirimim yok, 'indirmiyorum' hiçbir yerden. çalışıyorum sade. fakat ekonomik bir karşılığı yok. rüzgar gibi, ne bileyim, ağacı gagalayan bir kakan gibi, kendini sevdiren bir kedi gibi, güzel. ama kayıtdışı bişey. tabii değil hiçbir vergiye. tabi deil. keşke 'özne' yerine başka birşey bulaydım da, kendimden, ben diye bahsetmeyeydim, bilmiyorum, gizli özne olaydım, daha iyi. az önce intependente yle ilgili bi yazı yazdım 'çalışırken'. bilmiyorum hatırlayan var mı o tankeri. yetmişlerin sonunda bi yunan gemisiyle çarpışmıştı da, onlu yaşlardaydım, camlarımız titremişti, sokağa fırlamıştık gece vakti, havayifişek gibi, güzeldi. sonra vapoorla yörüngesinde do...
Devamı
Resim
fil kalbi en güçlü yanımız, sonumuz olabilir bazen. bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığınızda, kendinizi yatağınızda bir file dönüşmüş olarak bulabilirsiniz. böcek olmaktan daha acıklıdır bu. filler geniş otlaklarda her gün aynı güzergahı izleyerek yolculuk yaparlar. bunu bilen fil avcıları, fillerin geçiş güzergahlarına tuzak kurarlar. üzeri sazla, samanla, toprakla hafif örtülmüş dev bir çukur. sürünün en önündeki fil çukura düşer. sonra, siyahlar giyinmiş, yüzü gizlenmiş bir adam gelir çukura. fili kamçılar, döver, yaralar, aç bırakır ve gider. ertesi gün siyah giyinmiş adam yine gelir, file yine aynı şeyleri yapar. fil, bir kaç gün bu işkence altında çukurda acı çeker. sonra bir akşam, bu kez beyazlar giymiş biri gelir. açlıktan ve acıdan bitkin düşmüş file su ve yiyecek verir, hortumunu okşar, ona güzel şeyler söyler ve gider. siyah giyen adam, beyaz giyen adam, bu sıralama bir süre devam eder. fil, artık beyaz giyen adamı gördüğünde sevinir, ona tamamıyla bağlanır...
Devamı

BETA KURDUNUN ŞARKISI

Resim
ksu için. BETA KURDUNUN ŞARKISI asimetrik bir iklimin buzul çiçekleri acı sisleri ardında dans eden o kadın (benim sevgilim) gözlerinde yıldıztozları uçuşan. yürüdüğünde ardında iz bırakan ışıltılıböcek. ve bir gülümseme tanrıdan. asimetrik bir iklimin buzul çiçekleri acı sisleri ardında dans eden o kadın (benim sevgilim)
Devamı